วิทยานิพนธ์นีเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญา วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาและจัดการเมือง วิทยาลัยพัฒนามหานคร มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ปีการศึกษา 2564

การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey research) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารภายในองค์กรของคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล โดยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บุคคลการที่ปฏิบัติงานในคณะแพทยศาสตร์ชิรพยาบาล โดยกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างตามตารางของทาโร่ยามาเน่ (Yamane, 1967) โดยกำหนดสัดส่วนของลักษณะที่สนใจประชากร เท่ากับ 0.5 และระดับความเชื่อมั่น 95% จะได้กลุ่มตัวอย่างบุคคลการที่ปฏิบัติงานในคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาลที่ได้ จำนวน 359 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมทดสอบข้อมูลทางสถิติ (SPSS) สถิติที่ใช้ทดสอบได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ผลรวมค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟา ทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์แบบหลายตัวแปร

ผลการศึกษาพบว่าข้อมูลทั่วไปของบุคลากรคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชพบว่ากลุ่มตัวอย่างของบุคลากรส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง และส่วนใหญ่มีอายุระหว่าง 36 - 40 ปีระดับการศึกษาของกลุ่มตัวอย่างจะศึกษาอยู่ที่ระดับปริญญาตรีจากการศึกษาพบว่าเมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการสื่อสารภายในองค์กรของบุคลากรคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล จำแนกตามประสบการณ์ในการปฏิบัติงาน ผลการศึกษาพบว่า บุคลากรของคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาลที่มีประสบการณ์ในการปฏิบัติงานต่างกัน มีคะแนนเฉลี่ยประสิทธิภาพของการสื่อสารในองค์กรไม่แตกต่างกัน และเมื่อวิเคราะห์ปัจจัยด้านการศึกษาสามารถส่งผลต่อประสิทธิภาพในการสื่อสารองค์กรของคณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล พบว่าด้านประสบการณ์การสื่อสารของผู้รับสารมีผลต่อประสิทธิภาพการสื่อสารภายในองค์กรมากที่สุด และด้านช่องทางการสื่อสารและสื่อสังคมออนไลน์คือการที่มีช่องทางการสื่อสารและสื่อสังคมออนไลน์จะช่วยทำให้การติดต่อสื่อสารและประสานงานได้สะดวกยิ่งขึ้น ผลการศึกษานี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับส่วนงานอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัยอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น หากมีการศึกษาในประเด็นหรือปัจจัยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งจะสามารถทำให้การศึกษาถูกนำไปประยุกต์ใช้ได้อย่างยั่งยืน