วิทยานิพนธ์นีเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรปริญญา วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาและจัดการเมือง วิทยาลัยพัฒนามหานคร มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ปีการศึกษา 2564

ด้วยสถานการณ์การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด -19) ทำให้ความต้องการใช้หน้ากากอนามัยทางการแพทย์เพิ่มสูงขึ้นเป็นทวีคูณจึงเกิดวิกฤตขาดแคลนหน้ากากอนามัย ดังนั้นกระทรวงสาธารณสุขจึงแนะนำให้ประชาชนทั่วไปใช้หน้ากากผ้าป้องกันการติดเชื้อทางละอองฝอย วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อหาประสิทธิภาพในการกรองละอองฝอยของหน้ากากผ้าที่ขายในท้องตลาด จำนวน 12 ตัวอย่างโดยใช้ประสิทธิภาพของหน้ากากอนามัยทางการแพทย์เป็นค่าเปรียบเทียบ โดยจำลองการสวมหน้ากากผ้ากับใบหน้าของหุ่นฝึกทางการแพทย์ ใช้เครื่องดูดเสมหะดูดอากาศด้วยอัตรา 15 ลิตรต่อนาทีผ่านหน้ากากที่ทดสอบ สร้างละอองฝอยจากน้ำดื่มบรรจุขวดภายในกล่องอะคริลิคที่ครอบศีรษะของหุ่นฝึกขนาด 0.9x0.9x0.9 ลบ.ม. และวัดจำนวนละอองฝอยขนาด 5 ไมครอนด้วยเครื่องวัดอนุภาค หน้ากากผ้าแต่ละตัวอย่างทำการทดสอบช้ำ 3 ครั้ง ทดสอบประสิทธิภาพของวัสดุผ้าในการกรองโดยปิดขอบหน้ากากกับใบหน้าหุ่น

พบว่า หน้ากากผ้ามัสลินมีประสิทธิภาพการกรองสูงสุด 62 เปอร์เซ็นแต่ยังต่ำกว่าหน้ากากหน้าอนามัยทางการแพทย์มีประสิทธิภาพ 82 เปอร์เซ็นต์ ราคาขายและการซักไม่มีผลต่อประสิทธิภาพการกรองละอองฝอยที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 การสวมหน้ากากผ้าทับหน้ากากอนามัยทางการแพทย์ที่สวมกับหุ่นโดยไม่ปิดขอบสามารถช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการกรองจาก 49 เปอร์เซ็นต์เป็น 62-65 เปอร์เซ็นต์เนื่องจากลดการรั่วของอากาศตามขอบหน้ากากที่สัมผัสกับใบหน้า ผลการสำรวจปัจจัยในการเลือกซื้อหน้ากากผ้าจากผู้ตอบแบบสำรวจ 150 คนพบว่า หน้ากากราคาต่ำกว่า 100 บาทเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด ส่วนสินค้ามียี่ห้อมีผลต่อการเลือกน้อยที่สุด