000			04482nam a2200337Ia 4500
001			on1099217076
003			OCoLC
005			20221027181701.0
007			ta
008			221027s2019 th 000 0 tha d
020			_a9786169307686
020			_a6169307684
035			_a(OCoLC)1099217076
040			_aTULIB _btha _cTULIB
050			_aHB72 _bซ73 2562
100	1		_6880-01 _aเซ็น, อมารตยา, _dค.ศ. 1933- _9675791
100	z		_aSen, Amartya, _d1933-
245	1	0	_6880-02 _aจริยเศรษฐศาสตร์ / _cAmartya Sen เขียน ; สฤณี อาชวานันทกุล แปล.
250			_6880-03 _aพิมพ์ครั้งแรก.
260			_6880-04 _aกรุงเทพฯ : _bซอลท์, _c2562 [2019]
300			_a175 หน้า.
500			_aแปลจาก: On ethics and economics / Amartya Sen. 1987.
520			_aเศรษฐศาสตร์เป็นวิชาที่เลือดเย็นและเห็นแก่ตัว... หลายคนรู้สึกแบบนั้น เพราะความเชื่อหลักที่หยั่งรากลึกของเศรษฐศาสตร์ทุกวันนี้มักไม่พ้น “มีเพียงการบรรลุประสิทธิภาพสูงสุดเท่านั้นที่จะก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่สังคม” หรือ “มีเพียงการยึดประโยชน์ส่วนตนเป็นที่ตั้งเท่านั้น ที่เป็นพฤติกรรมที่มีเหตุมีผล” อมาตยา เซน นักเศรษฐศาสตร์และนักปรัชญาผู้ยิ่งใหญ่ ตั้งคำถามต่อความเชื่อเหล่านั้น พร้อมทั้งชี้ให้เห็นว่าที่เป็นเช่นนั้นเพราะเศรษฐศาสตร์ปัจจุบันเน้นแต่มิติทางวิศวกรรมศาสตร์ แต่ไม่มีพื้นที่ ให้กับจริยศาสตร์ ทั้งที่ครั้งหนึ่งก็เป็นต้นกำเนิดของเศรษฐศาสตร์เช่นกัน เซนมิได้ปฏิเสธการเน้นกลไกเชิงวิศวกรรมศาสตร์ของเศรษฐศาสตร์ แต่เขาเชื่อว่าหากเราพาจริยศาสตร์กลับมารวมไว้ในเศรษฐศาสตร์ได้ ก็จะทำให้เศรษฐศาสตร์สามารถอธิบายและพยากรณ์พฤติกรรมที่แท้จริงของมนุษย์ได้อย่างแม่นยำมากขึ้น และดังนั้นจึงจะทำให้เศรษฐศาสตร์เป็นประโยชน์มากขึ้นต่อสังคม จริยศาสตร์ไม่มีที่ทางในเศรษฐศาสตร์จริงหรือ การกระที่ยึดประโยชน์ส่วนตนเป็นที่ตั้ง 'มีเหตุมีผล' เพราะอะไร การมุ่งเน้นประสิทธิภาพสูงสุด พัฒนาสังคมอย่างยั่งยืนหรือไม่ และเราเข้าใจคำว่า 'ประสิทธิกภาพ' ตรงกันไหม พบกับการวิเคราะห์ เจาะลึกด้วยวิถีทางปรัชญาใน 'จริยเศรษฐศาสตร์'
650		4	_6880-05 _aเศรษฐศาสตร์ _xแง่ศีลธรรมจรรยา. _9680106
700	0		_6880-06 _aสฤณี อาชวานันทกุล. _9511642
740	0		_aOn ethics and economics.
850			_aKCNL
942			_2lcc _cGB _016
948			_hHELD BY TULIB - 0 OTHER HOLDINGS
998			_cnuch
999			_c36996 _d36996