| 000 | 04496nam a22002177a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 003 | TH-BaNU | ||
| 005 | 20230420095832.0 | ||
| 008 | 230420b2022 TH ||||| |||| 00| 0 tha d | ||
| 020 | _a 5522840159144 | ||
| 040 | _aTH-BaNU | ||
| 100 | _a จารุจันทร์ | ||
| 245 | _aมนตราหัวใจไอยคุปต์ | ||
| 260 |
_aกรุงเทพฯ: _bกรีนมายด์: _c2565 |
||
| 300 | _a209 หน้า | ||
| 520 | _a “คราใดพบหญิงงามสามนาง พิมพ์ประไพเฉกเช่นเดียวกันมิผิดเพี้ยน ครานั้นแลพิธีกรรมถอนคำสาปจักบริบูรณ์” มันคือคำสาปของปีศาจร้าย ที่ทำให้องค์สุริยเทพต้องส่งหญิงสาวสามนางจากโลกปัจจุบันกลับมายังดินแดนไอยคุปต์ในยุคหลายพันปีก่อนคริสต์กาล ‘นลิน’ นึกว่าตัวเองสำลักน้ำตายไปแล้ว หรือไม่ก็ควรจะฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาล แต่กลับลืมตาขึ้นมาประสานกับดวงตาสีอำพันที่จ้องมองอยู่ หญิงสาวทอดมองผิวสีแทนและใบหน้าคมเข้มที่มีผมสีน้ำตาลยาวประบ่า เธอบอกได้คำเดียวว่าหล่อล่ำราวกับเทพเจ้าที่หลุดออกมาจากยุคโบราณ ‘เจ้าชายฮาคิส’ อนุชาขององค์ฟาโรห์สนใจศึกษาเวทมนตร์สายหนึ่งชื่อรสายนเวท พระองค์เชื่อว่าตนเป็นผู้สร้างหญิงสาว ซึ่งจู่ๆ เธอก็ปรากฏกายภายในหีบแก้วที่เขาค้นคว้ามาหลายปี และเหมาเอาว่าเธอคือ มนุษย์โฮมูนคูลัส ที่เขาสร้างขึ้นมา “เจ้าเป็นของข้า นลิน ข้าเรียกชื่อเจ้าถูกต้องใช่หรือไม่” พระสุรเสียงห้าวกล่าวอย่างหยอกเอิน “ฉันไปเป็นของคุณตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” นลินแย้งโดยไม่กล้าสู้ดวงตาสีอำพันที่กำลังเต้นระริก “ข้าเป็นคนสร้างเจ้าขึ้นมา โฮมูนคูลัสของข้า” เสียงกลั้วหัวเราะทำให้คนฟังหวาดหวั่นว่าเธอกำลังคุยกับคนบ้า “โฮมูนคูลัสอีกแล้ว คุณนี่...ถ้าจะเพี้ยน” หญิงสาวไม่กล้าว่าเขาบ้า กลัวจะถูกคนบ้าบีบคอ “เจ้าช่าง...งดงามไร้ที่ติ ดูนี่สิ องค์สุริยเทพประทานพร ช่วยให้ข้าทำสำเร็จ” บอกพลางชี้ที่ต้นแขนขวาของเธอสัมผัสของเขาทำให้เธอหัวสมองพร่าเบลอราวกับโดนเวทมนตร์ และในที่สุดก็ต้องเสนอเรือนร่างให้เจ้าชายเชยชมโดยไม่รู้ตัว และจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง | ||
| 650 | _aวรรณกรรม | ||
| 850 | _aKCNL | ||
| 856 |
_uhttps://se-ed.belibcloud.com/book-detail/18356 _yse-ed e-library |
||
| 942 |
_2local _cEBK |
||
| 998 | _cbee | ||
| 999 |
_c37759 _d37759 |
||